Brojna su i velika djela po kojima je akademik Maksimović zaslužio da ostane svima u kolektivnom pamćenju kao čovjek koji je postavio temelje visokoškolstva u istočnom dijelu Srpske, poručeno je danas sa ceremonije otkrivanja biste upriličene povodom Dana Univerziteta u Istočnom Sarajevu i 34 godine rada.

Bistu su otkrili rektor Univerziteta u Istočnom Sarajevu Milan Kulić i Goran Maksimović, bratić Vojislava Maksimovića, a prisustvovali su ministar za naučnotehnološki razvoj i visoko obrazovanje Republike Srpske Draga Mastilović, gradonačenik Istočnog Sarajeva LJubiša Ćosić i dekani fakulteta ovog univerziteta.

Model biste od bronze napravljen je na Akademiji likovnih umjetnosti u Trebinju Univerziteta u Istočnom Sarajevu.

Vojislav Maksimović rođen je 4. avgusta 1935. godine u Cvilinu, u opštini Foča.

Osnovnu školu završio je u Ustikolini, a nižu realnu gimnaziju sa malom maturom u Foči. Višu gimnaziju pohađao je u Foči, Beogradu i Sarajevu.

Studije jugoslovenske književnosti i srpskohrvatskog jezika započeo je u Beogradu, akademske 1955/56. godine, a završio na Filozofskom fakultetu u Sarajevu 1960. godine.

Doktorsku disertaciju "Književni rad Jovana Kršića" odbranio je 1975. godine na Filozofskom fakultetu u Sarajevu, nakon čega je izabran u zvanje docenta na Odsjeku za opštu književnost, scenske umjetnosti i bibliotekarstvo Filozofskog fakulteta u Sarajevu, na kojem je radio u zvanju vanrednog i redovnog profesora sve do početka rata u BiH.

Po izbijanju rata 1992. godine napušta Sarajevo.

U septembru iste godine Vlada Republike Srpske imenovala ga je za prvog rektora Univerziteta u Srpskom Sarajevu, sa sjedištem na Palama.

Za kratko vrijeme, u teškim uslovima života i rada i sa malim brojem profesora, uz pomoć opštinskih organa i najviših vlasti Srpske Republike, uspio je da utemelji 13 fakulteta i tri akademije smještenih u više gradova Srpske.

Na dužnosti rektora ostao je do aprila 2000. godine.

Senat Univerziteta u Istočnom Sarajevu izabrao ga je 2009. za prvog profesora emeritusa.

Bio je poslanik u Narodnoj skupštini BiH /1990–1992/, u Narodnoj skupštini Republike Srpske /1991–2000/ i predsjednik Skupštine Srpskog Sarajeva /1994–1996/.

Na Vidovdan 1990. sa grupom srpskih intelektualaca obnovio je rad Srpskog prosvjetnog i kulturnog društva "Prosvjeta" u Sarajevu i bio njegov predsjednik do 2001. godine.

Za društvenu i političku aktivnost odlikovan je Ordenom Republike Srpske sa lentom i Ordenom Nemanjića.

Objavio je knjige "Viđenje Bosne", "Nekada i sada", "Belata ptica", "Od usta do usta", "Jovan Kršić – život", "Neka presudi vrijeme" i brojne druge.

Ovog velikana istorija je zabilježila kao čovjeka kojem je pripala čast da na svečanoj sjednici Skupštine srpskog naroda u BiH 9. januara 1992. godine pročita Deklarciju o proglašenju Republike Srpskog naroda u BiH.

Akademik Vojislav Maksimović sahranjen je u Jošanici kod Foče 31. avgusta 2024. godine.

Pratite nas na našoj Facebook i Instagram stranici, Twitter nalogu i uključite se u našu Viber zajednicu.