Evo gdje su najviše, a gdje najniže plate u Srpskoj

Podaci Zavoda za statistiku Republike Srpske potvrđuju da je rast plata izrazito koncentrisan u nekoliko energetskih i administrativnih centara, dok većina opština bilježi znatno niža primanja.

Teritorijalne razlike u platama ostaju izražene i dugoročne, a prosječna plata često više govori o strukturi zaposlenosti nego o ukupnom ekonomskom razvoju lokalne zajednice.

Najveći prosjek

Prema zvaničnim podacima, opštine Stanari, Ugljevik i Istočna Ilidža su jedine lokalne zajednice u Republici Srpskoj sa prosječnom neto platom iznad 1.750 KM.

Visina primanja u ovim opštinama usko je povezana sa energetskim sektorom, kao i sa relativno malim brojem zaposlenih, što značajno utiče na visinu prosjeka. Kada je u pitanju Istočna Ilidža očigledno je da je privredna aktivnost posljedica i svakodnevne povezanosti sa Kantonom Sarajevo u FBiH.

Banjaluka u drugom platnom razredu

U narednoj platnoj grupi, sa prosječnim neto platama od 1.601 do 1.750 KM, nalaze se Banjaluka, Gacko, Foča, Srebrenica i Istočni Drvar, podaci su Zavoda.

Ovu grupu čini najveći administrativni centar, ali i manje opštine sa specifičnom strukturom zaposlenosti, koje bilježe plate u rangu najvećih urbanih sredina.

Posebno se izdvaja Istočni Drvar, koji, iako demografski izuzetno mala opština, ima prosječnu neto platu uporedivu sa najvećim gradovima u Republici Srpskoj što je očigledno posljedica izuzetno malog broja zaposlenih uglavnom u šumarstvu.

Većina opština u srednjem rasponu

Najveći broj opština i gradova u Republici Srpskoj nalazi se u rasponu prosječnih neto plata od 1.300 do 1.600 KM.

Zvornik, Kozarska Dubica, Doboj, Grad Istočno Sarajevo, Trebinje, Nevesinje, Šamac i još neke imaju prosjek veći od 1.451 marku.

U grupi od 1.301 do 1.450 KM su, između ostalih, Bijeljina, Prijedor, Gradiška, Novi Grad, Laktaši, Prnjavor, Derventa, Brod, Modriča, Lopare , Bileća što ukazuje da većina lokalnih zajednica ostaje ispod republičkog prosjeka.

Najniže plate u četiri opštine

Zanimljivo je da su najniže plate, ispod 1.300 maraka u Tesliću, Kotor Varošu, Rogatici i Kupresu RS. Posljednje dvije opštine i nisu toliko iznenađenje, jer su u pitanju manje, privredno slabo razvijene i demografski oslabljene sredine.

Za razliku od njih, loš prosjek u Tesliću, koji ima banjske kapacitete, i Kotor Varošu, koji zapošljava hiljade radnika u obućarskoj industriji, više pokazuje koliko veća zaposlenost ne znači i dobro plaćen rad.