Drveće skladišti manje ugljen-dioksida nego što se mislilo?
Drveće možda ne može da skladišti onoliko ugljen-dioksida koji zagrijeva planetu koliko se ranije pretpostavljalo, jer fotosinteza ne mora uvijek da dovede do rasta drveta, sugeriše najnovija studija.
TEKST SE NASTAVLJA ISPOD OGLASA
Istraživači su analizirali 137 lokacija širom Sjedinjenih Američkih Država i utvrdili da se rast drveća često završava mjesecima prije nego što se završi period fotosinteze, što dovodi u pitanje dosadašnje klimatske modele, prenio je "Gardijan".
TEKST SE NASTAVLJA ISPOD OGLASA
Šume se smatraju ključnim prirodnim "rezervoarom ugljen-dioksida", jer apsorbuju ugljen-dioksid iz atmosfere i skladište ga u biomasi tokom dugog vremenskog perioda.
TEKST SE NASTAVLJA ISPOD OGLASA
Međutim, naučnici su naveli da se u mnogim modelima klimatskih promjena pretpostavlja direktna veza između fotosinteze i rasta, što nova istraživanja dovode u pitanje.
"Samo zato što postoji više fotosinteze, to ne znači nužno i veći rast drveća u budućnosti", rekao je jedan od autora studije, Mukund Palat Rao, sa Univerziteta Kolumbija.
Na lokacijama u istočnim dijelovima SAD, oko 36 odsto godišnjeg unosa ugljen-dioksida zabilježeno je nakon što je rast drveća prestao, dok je u Kaliforniji taj udio iznosio oko 26 odsto.
Detaljnija mjerenja pokazala su da je rast drveća ograničen na periode umjerenih temperatura i vlage, dok sve češći toplotni talasi i suše prekidaju taj rast ranije tokom godine. Istraživači upozoravaju da bi klimatski modeli koji ne uzimaju u obzir tu razdvojenost između fotosinteze i rasta mogli da precijene buduću sposobnost šuma da skladište ugljen-dioksid, posebno u uslovima rastućih temperatura i smanjene vlažnosti vazduha.
Studija, takođe, naglašava da se značajan dio napora za uklanjanje ugljen-dioksida i dalje oslanja na prirodne procese poput pošumljavanja, dok su tehnološka rješenja za uklanjanje ugljen-dioksida i dalje minimalno zastupljena, prenosi Tanjug.
