Statistički prosjek, po ko zna koji put, krije duboki jaz između onih koji zarađuju natprosječno i onih koji jedva krpe kraj s krajem.

Kada se zaviri iza zvaničnog prosjeka od skoro 1.700 KM, jasno je da većina radnika u realnom sektoru o toj cifri može samo da sanja.

Najgora situacija i dalje je u sektoru ugostiteljstva i hotelijerstva, gdje radnici u prosjeku zarađuju svega 1.278 KM. To znači da oni kući odnese čak 420 KM manje od zvaničnog republičkog prosjeka. Ništa bolja situacija nije ni u saobraćaju i skladištenju, gdje je junska plata iznosila tek 1.317 KM, kao i u građevinarstvu sa prosjekom od 1.320 KM.

Građevinci, koji obavljaju najteže fizičke poslove na ljetnim vrućinama, plaćeni su skoro 380 KM manje od onoga što statistika prikazuje kao standard.

Ispod magične granice prosjeka nalaze se i radnici u trgovini koji prosječno primaju 1.424 KM i oni u prerađivačkoj industriji gdje prosječna plata iznosi tek 1.421 KM. Kada se sve sabere, radnici u trgovinama, fabrikama, na gradilištima, u ugostiteljstvu i hotelijerstvu, u prosjeku ne uspijevaju da dobace ni do 1.450 KM.

Sa druge strane, statističku sliku popravljaju tradicionalno najbolje plaćeni sektori.

Najveće neto plate u junu zabilježene su u stručnim, naučnim i tehničkim djelatnostima 2.234 KM, zatim u zdravstvu 2.107 KM, sektoru informacija i komunikacija 2.080 KM, te u finansijskom i bankarskom sektoru 2.035 KM.

Rast od nekoliko procenata malo znači radnicima u prodavnicama i ugostiteljstvu, čija primanja i dalje kaskaju za realnim troškovima života.

Pratite nas na našoj Facebook i Instagram stranici, Twitter nalogu i uključite se u našu Viber zajednicu.