Na današnji dan rođen je "Homer srpske epske književnosti", Filip Višnjić

Filip Višnjić čovjek koji je ostao sinonim za drevne gusle i epsko pjevanje rođen je davne 1767. godine u selu Gornja Trnova nadomak Ugljevika, a još kao dijete oslijepio je od velikih boginja.

Poticao je iz bogate porodice Vilića koju je 1787. godine zadesila velika nesreća u kojoj su Turci iz osvete ubili sve odrasle muškarce, a porodici oduzeli carsko pravo i ime Vilića se skoro zatrlo.

Spomen obilježje u Gornjoj Trnovi, na mjestu na kome je bila rodna kuća Filipa Višnjića

Prezime Višnjić dobio je po majčinom nadimku (Višnja) koja se nakon smrti njegovog oca 1771. godine preudala u selo Međaši.

Kao dvadesetogodišnji mladić, sam, bez igdje ikoga napustio je Međaše, potucajući se drumovima i pjesmom proseći hljeb.

Putovao je godinama obišavši bosanski pašaluk, Hercegovinu, došao do Skadra. U selima i oko manastira pjevao je hrišćanskoj raji.

Najvažniji momenat u životu Filipa Višnjića bio je njegov prelazak u Srbiju 1809. godine. Neposredni dodir s ustaničkim zbivanjima bio je trenutak njegovog rađanja kao pjesnika. Nekada je lutao po zemlji, pjevajući pjesme od starine, a sada se nalazio na mjestu gdje se stvarala istorija. Družio se s ustaničkim vojvodama, dobijao nagrade i priznanja.

U manastiru Šišatovcu, 1815. godine, se našao sa Vukom Karadžićem koji je zapisao njegovih sedamnaest pesama, četiri stare i trinaest novih, ustaničkih. U Šišatovcu je i kasnije Filip Višnjić često bivao gost kod tadašnjeg vodećeg srpskog pesnika Lukijana Mušickog.

Umro je 1834. godine u sremskom selu Grku, današnjem Višnjićevu gdje se nastanion nakon Prvog srpskog ustanka. Seljaci su ga sahranili u svom groblju i na velikoj krstači od hrastovine urezali mu gusle.

Danas njegovo ime nose brojne obrazovne i kulturne ustanove, kako u Republici Srpskoj, tako i u Srbiji.

Između ostalih tu su bijeljinska Gimnazija, Osnovna škola u Trnovi, Višnjićevom rodnom selu, kao i Narodna biblioteka „Filip Višnjić" u Bijeljini koja je Zаkonom definisаnа kаo mаtičnа bibliotekа zа područje opštinа: Bijeljinа, Ugljevik i Lopаre а u svom sаstаvu imа: dvije nаrodne biblioteke, 25 školskih, 2 fаkultetske i 2 univerzitetske.

Višnjićevo književno naslijeđe po svojoj vrijednosti i značaju je ogromno i dragocjeno. Onim što je stvorio, dao je više nego bilo koji stvaralac tog doba, a samom činjenicom da su njegove pjesme tako široke i prihvaćene u narodu, trajno je sebi obezbjedio mjesto u istoriji naše književnosti.