Život posvećen pčelama

Jedan dio košnica smjestio je na Romaniju, koja je poznata po čistom vazduhu, obilnim šumama i livadama, pogodnim za proizvodnju organskog meda.

Dok su košnice u Semberiji, tačnije u naselju Popovi, sklonjene od glavnih puteva i oranica, kako bi se pčele sačuvale od pesticida sa okolnih njiva.

Milorad Despotović posjeduje trenutno oko 350 košnica, veći broj je u Popovima, a oko stotinjak je odvezao na Romaniju, ali pošto su tamo zime jake, nikad ne zna sa početkom proljeća koji će broj opstati usled visokih minusa.

Kada je riječ o organizaciji unutar jedne košnice, pčelari tvrde da je skoro pa savršena, gdje se tačno zna ko, šta i kada radi.

"Imaju čuvari, pčele koje donose med, vodu, ali ukupan kvalitet i čistoća zavisi prvenstveno od matice koja je „prva među jednakima"," objašnjava Milorad Despotović.

Rano proljeće je vrijeme kada pčele izlaze iz svojih košnica i obilaze okolne livade kako bi opštile sa raznovrsnim polenom. Ukoliko je proljeće hladno sa niskim temperaturama, pčelari su prinuđeni da prihranjuju pčele, tzv. mednim pogačama, koje se prave od vode i sirupa koji se invertuje, i na taj način se dobija gusta masa koja se miješa sa šećerom u prahu.

Pčelar Despotović kaže da su pčele kao sladoled, danas ih imaš, sutra ih nemaš. Za pčelarstvo treba mnogo vremena, ali i novca, ako želiš da kvalitet prinosa i broj pčela uvjek bude na nivou.

Danas se mnogi u Semberiji bave pčelarstvom, prema nekim podacima, oko 7-8 000 košnica je smješteno na regiji Bijeljine.

Ali Despotović, ističe da za pčele i dobar med najvažnija je ljubav, koja te drži i kada je loša godina za prinos, i kada mraz pobije društva, da nastaviš dalje da živiš sa tim malim ali vrednim bićima.