Ugljevičanin poslednja prepreka između Zvezde i Lige šampiona
Večeras počinje najvažniji dvoboj Crvene Zvezde ove sezone. Dvomeč sa austrijskim Red Bul Salcburgom odlučiće da li će, po prvi put od kako postoji takmičenje u tom formatu, igrati Ligu šampiona. A Zvezdi neće biti lako. Ako i uspiju da prođu poslovično disciplinovanu odbranu Austrijanaca, posljednja prepreka im dolazi u vidu Ugljevičanina Cicana Stankovića, golmana Salcburga.
TEKST SE NASTAVLJA ISPOD OGLASA
Cican je rođen 4. novembra ratne '92. u Ugljeviku, ali se nakon pet godina sa roditeljima odselio u Austriju. Odmah je počeo igrati fudbal, ali njegov put do zvijezda nije bio lak.
TEKST SE NASTAVLJA ISPOD OGLASA
Prvo je skoro deceniju proveo u malom SV Presbaumu, iz predgrađa Beča. Za to vrijeme je dobio nekoliko odbijenica poznatijih fudbalakih akademija, a odbili su ga i klubovi Rapid i Sankt Polten.
TEKST SE NASTAVLJA ISPOD OGLASA
"Nisu me htjeli u klubu jer su rekli da nemam fizičke predispozicije, ali ja sam bio siguran da sam talentovaniji od svih." - kaže Stanković.
Rad i upornost su jedini recept
Prihvatio je ponudu niželigaškog SV Horna da sa njima raste i razvija se. Ubrzo je došao do pozicije prvog čuvara mreže Horna, a sa 19 godina je bio jedan od najboljih igrača kluba, koji je s njim u sezoni 11/12 izborio plasman u drugu austrijsku ligu. Godine 2013. prelazi u Grudig i tamo počinje njegova "mejnstrim" karijera.
Sam priznaje da je za nju veoma zaslužan trener Adolf Huter. Prvo ga je trenirao u Grudigu, a 2015. ga doveo i u Salcburg. Huter je iste godine prešao u Švajcarsku, a Cican se ponovo našao u nebranom grožđu - u novoj sredini je bio prikovan za klupu. Dvije godine je priliku da brani dobijao samo u kupu Austrije.
"Mnogi su me otpisali u te dvije godine. Ako ne možeš redovno da igraš i samo gledaš sa strane, to nije lako." - kaže Stanković i dodaje:
"Pokušao sam da se dalje razvijam i nudim. Strpljenje se isplatilo. Proteklih godina sam doživio i drugu stranu fudbala. Zato sada uživam u svemu što mi se dešava, sve je jako pozitivno."
Dolaskom Marka Rosea na klupu Salcburga prošle godine, Cican je dobio priliku da postane prvi golman tima. Tu priliku je iskoristio i odužio se treneru briljatnim partijama.
"Odnos povjerenja koji imam kod trenera Rosea mi mnogo znači. To je u današnjem fudbalu najvažnije - povjerenje. Uživam u fudbalu i nadam se da se to vidi i na mojoj igri."
Reprezentacija?
Kako je raslo fudbalsko ime Cicana Stankovića, tako su se reprezentacije počele otimati o njega.
Stanković je mogao da igra za BiH i Srbiju, ali je odabrao Austriju. Nije mu ni zamjeriti, nakon što u teškim periodima nije bilo nikoga iz balkanskih saveza ko bi mu pružio podršku. Iako ga je selektor Srbije spominjao par puta, poziv u mlade selekcije Srbije nikada nije stigao. Sada je kasno.
"Imam samo austrijski pasoš i tako će i ostati." - izričit je Stanković.
Selektor Austrije ga je pozivao u prvi tim te zemlje, ali još nije debitovao. Trenutno je treći golman reprezentacije, ali su najbolje golmanske godine tek pred njim.
Sada je pred Salcburgom istorijski poduhvat, jer ni oni, kao ni Zvezda, nikada nisu nastupali u LŠ.
"Naravno da se radujem dvomeču sa Zvezdom. To je klub za koji navijam od malih nogu i čije mečeve redovno pratim. Ulog je mjesto u Ligi šampiona. Veći izazov ne postoji. Dolazio sam u Beograd i ranije, ali ću sada prvi put ostvariti svoju veliku želju - istrčati na teren Marakane." - kaže ovaj 25-godišnjak, koji ističe dva svoja idola - Bufona i prezimenjaka Dejana Stankovića.
Ne zaboravlja ni rodni kraj
"Kao profesionalac imam malo vremena i slobodnih dana, ali svakog ljeta i zime provedem po nekoliko dana u svom Ugljeviku, gdje dolazim kod babe i djeda. Tu se najbolje odmorim i napunim baterije za nove izazove." - rekao je Stanković.
22° 10°
