Niske temperature u Evropi nisu rekordne

Visoki pritisak sibirskog ciklona onemogućava blagoj temperaturi i okeanskim olujama da se pomaknu s područja Atlantika prema istoku na evropski kontinent. To područje hladnog vazduha je vrlo stabilno i uzrokuje kontinuirani dotok hladnog vazduha u Evropu. Taj "sistem blokade" je velike površine, ali nije neuobičajen fenomen u zimama sjeverne hemisfere.

Slično područje visokog pritiska koje je služilo kao "sistem blokade" bio je odgovoran i za hladnu zimu 2009/2010. godine kad su hladni uslovi počeli sredinom decembra i nastavljeni u januaru i februaru.

Ekstremno niska temperatura koja je ovih dana zabilježena u cijeloj Evropi nije rekordna. Dugi period hladnoće, njegov relativno kasni početak i širina hladnog fronta su zanimljive, ali nisu izuzetak. Hladni kontinentalni vazduh nadvio se i nad Balkanom, dopirući čak do sjevera Grčke.

Hladni vazduh koji je stigao sa sjevera pomiješao se s vlagom s Mediterana, što je uzrokovalo obilnije snježne padavine nad Balkanom, Rumunijom, Bugarskom, Italijom, ali i Alžirom i ostalim zemljama sjeverne Afrike.

Nasuprot temperaturi u Evropi, nešto topliji vazduh pomakao se sa sjevernog Atlantika prema Islandu sve do Arktika. Temperatura na Svablandu na dalekom Arktiku ovih dana iznosila je pet stepeni Celzijevih, što je znatno više nego u npr. italijanskom Milanu ili turskom Istanbulu. Veliki dio Sjeverne Amerike neobično je topao.

Dio objašnjenja je tzv. Arktička oscilacija - razlika u pritisku između polarnih područja i umjerenog pojasa, u kojem živi najveći dio evropskog stanovništva. Trenutno djeluje negativna Arktička oscilacija kojoj odgovaraju hladni uslovi u Evropi i relativno topliji uslovi na Arktiku.

Slične duge hladne zime dogodile su se nekoliko puta u posljednjim decenijama, a u srednjoj Evropi posljednji put 2010. godine.

Temperatura vazduha od sredine januara izrazito je niska i u sjevernim dijelovima istočne Azije, pa sve do centralne Azije u područjima oko Mongolije i Kazahstana.