„Bog i rokenrol“: Muzičar je nakon pakla droge i tragedija spas našao u veri
Arsenije Jovanović iguman je manastira Ribnica, u selu Paštriću kod Mionice, a intrigantne detalje svog burnog života opisao u autobiografiji.
TEKST SE NASTAVLJA ISPOD OGLASA
Aleksandar Jovanović rođen je u Beogradu 1960. godine, u porodici prosvetnih radnika, u svetu muzike bio je poznat pod nadimkom Aca Plavi.
TEKST SE NASTAVLJA ISPOD OGLASA
Završio je Treću beogradsku gimnaziju, koju je upisao 1975. godine. Kasnije je diplomirao na Stomatološkom fakultetu u Beogradu, iako mu je želja bila da studira Akademiju likovnih umetnosti.
TEKST SE NASTAVLJA ISPOD OGLASA
Za vreme studija bio je deo društva najpoznatijih rok muzičara jugoslovenskog "crnog talasa", a tu su bili umetnici poput Milana Mladenovića, Bojana Pečara, Margite Stefanović.
Aca Plavi bio je deo muzičke grupe "VIA talas", gde je kraće vreme bio prateći vokal.
Pored njega članovi grupe bili su Bojan Pečar, Mira Mijatović, a jedan period deo benda bili su i Miško Plavi i Dušan Gerzić.
Arsenije je otvoreno govorio o uticaju droge na tadašnju omladinu Jugoslavije. Iskreno je pričo i o svojoj zavisnosti od poroka.
On se 1989. godine preselio u Njujork, sa svojim najboljim prijateljem Dušanom Gerzićem Gerom, sa kojim se družio joj od ranog detinjstva.
U Njujorku postaje deo istočnjačke sekte "Guru Maharadži", kao i instruktor transcendentalne meditacije.
Tamo upoznaju i hrvatskog fotografa Stefana Lupina.
U Americi je otkrio pravoslavlje, za koje smatra da ga je spasilo od poroka i greha.
Aleksandar 1993. godine prvi put odlazi u Svetu Goru, a te godine kreće i njegov život iskušenika u manastiru Visoki Dečani. Naredne godine, 1994. zamonašio se i dobio monaško ime Arsenije.
Zanimljivo je da je Arseije 2006. godine objavio knjigu pod nazivom "Bog i rokenrol", u kojoj su glavne teme njegova mladost, život u Njujorku, svet poroka i smrt prijatelja.
On je govorio o tome da je rokenrol za njega veoma bolna tema i da mu je upravo rokenrol odneo mnogo voljenih ljudi.
Na prvoj stranici njegove knjige može se videti da je posvećenja preminulom prijatelju, Dušanu Gerziću Geri:
"Sećanje i izvodi iz dnevnika jednog monaha o njegovom voljenom i najboljem prijatelju iz mladosti, pokojnom slikaru Dušanu Gerziću Geri..."
22° 10°
