Pisac koji je ćirilicu smatrao najsavršenijim pismom

Engleski pisac irskog porijekla Džordž Bernard Šo rođen je 26. jula 1856. Godine.

U oštrom, ali šaljivom tonu prikazivao je protivrječnosti građanskog društva u Engleskoj. Pisao je i političke i ekonomske članke, držao govore i vodio dramsku i muzičku kritiku u dnevnoj štampi.

U djelima pisanim za pozorište razbijao je idole savremenog društva, žestoko im se podsmijevajući, zastarjele i nazadne konvencije i lažan moral srednje klase u religiji, etici, politici i ekonomiji.

Djela: „Pigmalion“, „Čovek i natčovek“, „Vraćanje Metuzalemu“, „Kuće udovičke“, „Sveta Ivana“, „Major Barbara“, „Kandida“, „Zanat gospođe Vorn“, „LJekar u nedoumici“, „Cezar i Kleopatra“, zbirka „Tri pozorišna komada za puritance“.

Za srpski jezik i kulturu bio je značajan jer je uvijek isticao da je ćirilica najsavršenije pismo na svijetu i jedan zaokružen i logičan sistem.

U svom testamentu ostavio je novčani iznos 367,233 funti Englezu koji uspije da reformiše i uprosti englesku abecedu po uzoru na Vukovu ćirilicu (jedno slovo jedan glas).

Bio je i neumorni radnik u svakoj oblasti kojom se bavio, pronicljivog, smjelog duha, otvoren i iskreno ubijeđen u ispravnost svojih stavova, kritičan do podsmijeha i podsmješljiv do cinizma, koliko hvaljen toliko i napadan, uvijek je bio spreman da traži uzroke pojava i da o tome izlaže – za govornicom ili u svojim tekstovima.

Rođen je u Dablinu, kasnije se preselio u London, gdje se školovao na Britanskom muzeju, dok je nekoliko njegovih novela objavljeno u malim socijalističkim magazinima. Književnu karijeru počeo pisanjem romana i pozorišnih kritika, a proslavio se mnogobrojnim pozorišnim djelima.

Engleski pisac irskog porekla Džordž Bernard Šo rođen je 26. jula 1856. Godine.