Savremeno liječenje produžilo životni vijek

Medicinski direktor ovog centra, primarijus doktor LJiljana Lukić, podsjeća da je na početku rada 2002. godine na hemodijalizi bilo 110 pacijenata, radilo se sa 27 aparata i 30 zaposlenih radnika. Za deset godina rada, Centar je dva puta povećavao svoj kapacitet, 2005. i 2007. godine.

„Povećan broj pacijenata ne znači da ima više endemske nefropatije, nego je produžen životni vijek pacijenata na hemodijalizi, zahvaljujući savremenim aparatima i stručnom kadru", izjavila je Lukićeva Srni.

Ona kaže da postoji pacijent koji se dijalizira već 28 godina, a da će oni koji su dijalizu započeli u ovom savremenom centru i na najsavremeniji način doživjeti životni vijek zdravih ljudi. Savremeno liječenje, ističe Lukićeva, održava stopu mortaliteta ispod evropskog nivoa, odnosno ispod 10 odsto.

U dijaliznom centru je zaposleno 58 radnika pretežno medicinske struke, sedam doktora i 38 medicinskih sestara, a medicinski direktor naglašava važnost i elektrotehničara koji održavaju najsavremenija postrojenja. Po svjetskim standardima riješeno je i uništavanje medicinskog otpada u samom centru.

Internacionalni dijaliza centar u Bijeljini ima površinu od 1.800 metara kvadratnih savremeno uređenog prostora u kojem je smješteno 55 najsavremenijih aparata za hemodijalizu i hemodijafiltraciju. Semberija je jedan od najvećih regiona endemske nefropatije na Balkanu. Bolest je sporog i progresivnog toka, ali još nepoznatog uzroka.

„Postoji hipoteza o genetski uzrokovanoj bolesti, jer ljudi koji u ranoj mladosti napuste endemski region gdje su rođeni i odu čak na drugi kontinent i tamo obole", upozorava Lukićeva.

Postavlja se pitanje, kaže ona, da li će se bolest manifestovati kod doseljenika u Semberiju posljednjih 20 godina, što se u stručnim krugovima posmatra kao svojevrsan prirodni eksperiment.

Doktor Ljiljana Lukić ističe da je bolest u posljednje vrijeme usporila svoj tok i da se manifestuje tek u odmakloj životnoj dobi.

„U Semberiji, oboljelih od endemske nefropatije nema ni više ni manje nego ranije, žarišta su ista, novih žarišta nema, bolest ne jenjava, ali je karakteristično i dobro da se manifestuje kod starijih osoba koji dijalizu počinju u sedmoj ili osmoj deceniji života", kaže Lukićeva.

Ona navodi da je balkanska endemska nefropatija hronična bubrežna bolest koja se javlja u BiH, Srbiji, Hrvatskoj, Rumuniji i Bugarskoj, u dolinama rijeka pritoka Dunava i obično kod seoskog stanovništva. Od prvog opisa prije 55 godina o ovoj bolesti se saznalo mnogo, ali ne i njen uzrok. Zato je rad na njenom ranom otkrivanju od velikog značaja, ističe Lukićeva.

U tom smislu, obavlja se masovni pregled stanovništva na terenu u endemskim selima koji podrazumijeva klinički pregled i laboratorijski pregled urina. Nalaz pozitivnih proteina u urinu predstavlja sumnju na ovu bolest i potrebno je dalje praćenje bolesnika kod nefrologa.