Šokantna razlika u cijenama hrane širom Evrope: Evo gdje je najskuplje, a gdje najjeftinije
Cijene namirnica širom Evrope znatno se razlikuju.
TEKST SE NASTAVLJA ISPOD OGLASA
Dok je prosječna korpa od 18 proizvoda u Švajcarskoj koštala gotovo 138 evra, u Srbiji je za iste namirnice bilo potrebno izdvojiti oko 50 evra. Ipak, niže cijene ne znače nužno da je hrana dostupnija građanima.
TEKST SE NASTAVLJA ISPOD OGLASA
Hrana zauzima značajno mjesto u kućnim budžetima širom Evrope, ali iznos koji potrošači izdvajaju za osnovne namirnice zavisi od zemlje u kojoj žive. Razlike su velike čak i kada je riječ o svakodnevnim proizvodima poput hljeba i jaja.
TEKST SE NASTAVLJA ISPOD OGLASA
Prema podacima Eurostata, hrana i bezalkoholna pića čine 13,6 odsto ukupne potrošnje domaćinstava u Evropskoj uniji. Veći dio budžeta odlazi na stanovanje i komunalne usluge, koji zajedno čine 23,6 odsto.
Podaci platforme Numbeo, koja prikuplja informacije o troškovima života, pokazuju da su razlike u cijenama namirnica među evropskim zemljama izrazite. Prema indeksu za sredinu 2026. godine, cijene se kreću od nivoa znatno ispod prosjeka EU do gotovo dvostruko viših troškova u najskupljim zemljama.
Švajcarska i Island među najskupljima, Rumunija najjeftinija u EU
Prema prilagođenom indeksu cijena namirnica, u kojem je prosek Evropske unije postavljen na 100, Švajcarska je najskuplja evropska zemlja, sa indeksom 189,2. To znači da su namirnice u ovoj zemlji u prosjeku 89,2 odsto skuplje nego u EU.
Na drugom mjestu je Island, sa indeksom 183,6, a slede Norveška sa 154,4, Luksemburg sa 134,9 i Danska sa 128,4. Među nordijskim zemljama iznad prosjeka EU nalaze se i Finska, sa indeksom 119,7, i Švedska, sa 116,6.
Kada je riječ o pet velikih evropskih ekonomija obuhvaćenih poređenjem,Francuska je najskuplja, sa cijenama namirnica 27,5 odsto iznad prosjeka EU. Slijede Velika Britanija sa indeksom 111,9, Njemačka sa 111,6 i Italija sa 110,2. Španija je jedina od ovih pet zemalja u kojoj su cijene ispod proseka EU, sa indeksom 89,7.
U okviru Evropske unije, najniže cijene namirnica zabilježene su u Rumuniji, čiji indeks iznosi 66,7, odnosno 33,3 odsto manje od prosjeka EU.
Koliko košta ista korpa namirnica u Srbiji i ostatku Evrope?
Razlike su još konkretnije kada se uporede cijene pojedinačnih proizvoda. Prema podacima Numbea prikupljenim u oktobru 2026. godine, Euronews Business je izračunao cijenu korpe od 18 namirnica, pri čemu je svaki proizvod uračunat jednom, bez dodatnog ponderisanja.
Prosječna cijena takve korpe u EU iznosila je 69,84 evra. U Švajcarskoj je dostigla 137,90 evra, dok je u Moldaviji bila najniža, svega 41,10 evra. U Norveškoj je ista korpa koštala 116,10 evra, u Luksemburgu 99 evra, Austriji 88,10 evra, a Danskoj 87,70 evra.
Među pet velikih evropskih ekonomija, Francuska je ponovo bila najskuplja, sa korpom od 87,40 evra. U Italiji je ona koštala 80 evra, u Njemačkoj 75,20, a u Velikoj Britaniji 69,10 evra. U Španiji je za iste proizvode trebalo izdvojiti 63 evra.
U Srbiji je cijena korpe iznosila 49,70 evra. Manje od 50 evra bilo je potrebno izdvojiti i u Sjevernoj Makedoniji, na Kosovu, u Rumuniji, Gruziji, Poljskoj, Crnoj Gori i Bosni i Hercegovini.
Ipak, ove razlike predstavljaju poređenje nominalnih cijena. Kada se uzme u obzir kupovna moć stanovništva, razlike se smanjuju, a redosled zemalja može se donekle promeniti i u zavisnosti od toga kako su pojedinačne namirnice zastupljene u korpi.
Niže cijene ne znače i veću dostupnost hrane
Jeftinije namirnice ne znače nužno i manji pritisak na kućni budžet. Na to ukazuju i podaci o udjelu troškova hrane u ukupnoj potrošnji domaćinstava.
U Rumuniji, na primjer, gdje su cijene namirnica najniže u EU, hrana i bezalkoholna pića čine 23,1 odsto budžeta domaćinstava. U Bugarskoj ovaj udio takođe prelazi 20 odsto.
– Niže cijene ne znače nužno i veću dostupnost – rekao je za Euronews Business profesor Jeremijaš Mate Balog sa Univerziteta Korvinus.
On je ukazao na razlike u platama i kupovnoj moći: namirnice mogu biti jeftinije u apsolutnom iznosu, a ipak manje pristupačne u odnosu na zaradu koju građani ostvaruju nakon poreza.
Drugim riječima, za razumijevanje troškova života nije dovoljno posmatrati samo cijene u prodavnicama.
Važno je i koliko novca domaćinstvima ostaje nakon što podmire druge osnovne potrebe.
11° 9°
