Aleksandar Ostojić - strana 4
Doktorand Fakulteta političkih nauka
-
Jelena Trivić - prikriveni evropejac, desničar ili nešto treće
Jelena Trivić, potpredsjednica je Partije demokratskog progresa (PDP), stranke političkog centra, univerzitetska profesorka i doktorka ekonomskih nauka, i ovogodišnji kandidat na predsjedničkim izborima ispred opozicije u Republici Srpskoj. Iako PDP za sebe kaže da je stranka centra, ona je u stvari stranka prikrivene desnice, kao sve ostale partije u Srpskoj, pa čak i Socijalistička partija. Politička ideologija nema uticaj na naše glasače, iako bi trebala da ima ,jer program ekonomskih, socijalnih, političkih i drugih mjera treba da bude u skladu sa ideologijom, ali to nije slučaj u Republici Srpskoj, pa i BiH, upravo zbog toga što su sve partije ideološki identične, iako po samom svom nazivu, da ne kažemo statutu, treba da zastupaju potpuno suprotne politike. Navešćemo svega dva razloga zašto je Jelena Trivić, ali i opozicija, izgubila izbore.
-
Post-electio
Latinska izreka Postbellum bi na našem glasila period nakon rata, a s obzirom da (kod nas) izbori i jesu na neki način rat, verbalni, razmišljao sam da taj izraz stavim u naslov ovog teksta, ali možda je ipak preciznije Post-electio. U svakom slučaju, izbori su iza nas, i šta nam njihov ishod donosi?
-
(No) future for old men
Svijetom rukovode starci. Aktuelni lideri najmoćnijih država na svijetu pred kraj šeste decenije, ili već u sedmoj, a neki i na početku osme, uzrokuju krize, nestabilnosti, započinju ratove, podgrijavaju konflikte, i stvaraju tenzije širom svijeta. Mladi, i oni što za sebe kažu da su relativno mladi, su birali starce da se bore za budućnosti koju “izabrani” nemaju.
-
Nemoj da me lažete više
Ponovo podjele u Evropskoj uniji. Može se slobodno reći da je ideja o “Sjedinjenim Evropskim Državama” prošlost. Događaji u Ukrajini i odnos prema Rusiji su po ko zna koji put jedan od razloga za podijelu među članicama Evropske unije, a nama su još jednom pokazali gdje nam je mjesto, i kakav je njihov stav po pitanju suvereniteta Srbije. Takođe, po ko zna koji put možemo da vidimo, de facto, da od integracije Zapadnog Balkana u EU nema ništa, mada me ne bi iznenadilo kad bi Ukrajinu primili u EU, a uz nju i pojedinačno tzv. državu Kosovo, Crnu Goru ili Sjevernu Makedoniju.
-
Ovako je govorio Kisindžer: Da bi se rješila ukrajinska kriza treba početi od kraja
Tekst napisan od strane Henri Kisindžera, bivšeg američkog državnog sekretara, jednog od najboljih diplomata koje je ta zemlja iznjedrila, objavljen u Vašington postu (eng.The Washington Post) 05.03.2014. na temu političke situacije u Ukrajini. Tekst prevodim u cjelini.
-
Politika jačeg
Rusija je nakon priznavanja Donjecke Narodne Republike kao i Luganjske Narodne Republike otišla korak dalje i u noći između srijede i četvrtka izvršila, de facto, invaziju na Ukrajinu. U kom pravcu će se situacija razvijati ostaje da vidimo, ali ako neko misli da će izbiti treći svjetski rat radi Ukrajine taj griješi. Nisu (još uvijek) Amerikanci spremni da šalju svoje vojnike na ruski front. Ali će sigurno podgrijavati situaciju koja je okeanom udaljena od njih, i koja stvara evropsku zavisnost o američkoj pomoći.
-
Dejton 2.0
Kaže Dragan Čović da je Dejton 2.0 već počeo time što se u aktivnosti oko izmjene izbornog zakona u BiH p(r)ovuklo brisanje etničke odrednice od strane stranog faktora, koji je tu da posreduje u pregovorima. Onim, koji su od početka bili osuđeni na propast. Od nastanka dejtonske BiH, svi bitniji pokušaji promjene sporazuma iz Dejtona, su propali, i svima je “kumovao” strani faktor. Zanimljivo je i da su isti politički akteri na sceni bili tada – i sada. Isti igrači, ista pravila, isti teren, kakav može biti rezultat? Stranci su inicirali nekoliko bitnih pokušaja reforme, ali bezuspješno.
-
Nova stara godina
Turbulentna godina je iza nas, a i pred nama. U oktobru nas očekuju opšti izbori što znači da ćemo opet cijelu godinu stojati na braniku vitalnog nacionalnog interesa, podijeljeni na patriote i izdajnike. Barem će političari stvoriti takvu atmosferu. Doduše, takav ambijent je već napravljen blokadom državnih organa i pričom o vraćanju nadležnosti sa nivoa BiH na nivo Republike. Iako smo navikli na zagrijanu atmosferu, moram priznati da sve više ljudi sa kojima razgovaram ističe kako ovo “ne miriše na dobro” i da im se ne sviđa trenutna atmosfera, koja je očigledno više nego zagrijana.
-
Vrijeme očaja, vrijeme nade
U trenutku pisanja ove kolumne, beogradska “Politika” na naslovnici elektronske verzije svoje štampe je objavila članak “Egzodus iz BiH: Pola miliona ljudi napustilo zemlju za devet godina”. Trnci prođu čovjeku kroz tijelo imajući u vidu da ukupan broj stanovništva iznosi nešto preko tri miliona.
-
Sicilijanska odbrana
U kolumni objavljenoj 16. avgusta ove godine govorio sam o ne baš očekivanom srpskom nacionalnom bloku političkih subjekata koji je zauzeo poziciju ispred BiH. Jedinstvo nije dugo potrajalo, optužbe su dolazile jedna za drugom, sa obje strane, i prvi put od kad postoji pravo veta, Narodna skupština Republike Srpske nije podržala srpskog člana Predsjedništva BiH u namjeri da poništi odluke Predsjedništva BiH, koji nije dobio dvotrećinsku većinu.